Bir kataloğun ne kadarının videoya kavuşacağını iki sayı belirler: bir sezonda kaç SKU eklendiği ve bir çekim gününün kaçını kapsayabildiği. Bu ikisi arasındaki fark, uzun kuyruğun yaşadığı yerdir; bu yüzden yavaş satan bir aksesuar sabit görsellerden oluşan bir karusel ile yetinirken ana sayfadaki ürünün filmi olur. Takvimi değil de görsel kütüphanesini girdi yapmak, hangi ürünlerin video etmeye değer olduğunu da değiştirir; ekibinizin saatlerini neyi kontrol ederek geçirdiğini de.
Sadece öne çıkan SKU’lara değil, tüm kataloğa video verin
Bahar lansmanı 380 SKU. Takvimdeki stüdyo günü bunun belki 30’unu kapsar ve odadaki herkes hangi 30 olduğunu zaten bilir: ana sayfaya çıkacak olanlar, satın almacının tedirgin olduğu ürünler, pazar yeri hesap yöneticisinin istediği ürünler. Diğer 350’si sabit görsellerden oluşan bir karuselle yayına gider; Mart’ta bunlar için video isteyen ürün yöneticisi Haziran’da tekrar ister.
Kısıt, girdi takvim değil de görsel kütüphanesi olduğunda değişir. Sistemdeki her SKU’nun zaten packshot’ı vardır; bir ürün görseli kontrollü hareketle kısa bir klibe dönüşür ve aynı varlığın etrafında üretici tarzı bir demo kurgulanabilir. Üretim bir randevu olmaktan çıkar, üzerinden geçtiğiniz bir kuyruğa dönüşür; bu da yavaş hareket eden bir aksesuar için video üretmeyi en baştan anlamlı kılan şeydir. Yine de her dosya ilana ulaşmadan önce kontrol eden ekip sizinki olur.
Başka hiçbir şey yoksa packshot’tan ilerleyin
Kataloğun yarısı, sizin kontrol ettiğiniz bir kameranın karşısına hiç geçmedi. Tedarikçi bir JPEG klasörü gönderdi; beyaz arka plan grileşmiş, çözünürlük fabrika fotoğrafçısının 3 yıl önce dışa aktardığı kadarı, model çekimi yok, lifestyle kare yok ve ürünü elinde tutan birine ait B-roll da yok. 12 dolarlık bir aksesuar için çekim randevusu onaylanmayacağından, ilanda JPEG’ler kalır.
O klasör, değiştirmek yerine onarıldığında göründüğünden daha kullanışlıdır. Yükseltme, düşük çözünürlüklü tedarikçi dosyasından detay ve kullanılabilir boyutu geri kazandırır; arka plan kaldırma, ürünü orijinal fondan ayırıp temiz ya da markalı bir zemine taşır ve sonuç animasyon yapılmaya değer bir görsel olur. Buradan sonra aynı görsel kısa bir hareket klibini ya da üretici tarzı bir demoyu besler. Yapamayacağı şey, fotoğraflarda hiç görülmeyen bir özelliği uydurmaktır; bu yüzden görsellerin kanıtlamadığı her şey hâlâ gerçek bir çekim gerektirir.
Varyantın gerçekte neye ihtiyacı olduğuna karar verin
Bir ceket, 6 renk, 3 beden. İlanda 18 varyant kombinasyonu var ve ürün yöneticisi her birinin kendi videosuna ihtiyaç duyup duymadığını bilmek istiyor; çünkü pazar yeri her renk için farklı bir görsel seti gösteriyor ve ücretli ekip özellikle yeşil olanı istiyor. Aynı kıyafetin 18 versiyonunu çekmek hiçbir zaman gerçekçi değildi; bu yüzden pratikte tek bir video siyah renk üzerinde çekilir ve müşteri aslında baktığı renk dâhil diğer tüm varyantlar onu “miras alır”.
Her varyantın zaten kendi fotoğrafları olduğu için, her varyant için buradan kendi klibi üretilebilir; karar da “neye bütçe yeter”den “ne yapmaya değer”e kayar. Yaygın bir ayrım; ana ürün için tam bir demo ve her renk için kısa bir hareket klibidir. Böylece müşteri karşısındaki versiyonu görürken, bakımını yapmak zorunda olduğunuz 18 neredeyse aynı varlık oluşmaz. Bedenler genellikle ayrı bir videoya hiç ihtiyaç duymaz. Ne seçerseniz seçin, adlandırma ve varyant eşlemesi bizim sistemimizde değil, sizin ürün sisteminizde kalır.
Katalog aslında uzun kuyruğunda yaşar
İlk 20 ürün, kolay görünür oldukları için ilgi görür. Kataloğun geri kalanı ise işin çoğunun toplandığı yerdir: yedek parça, ikinci favori koku, dar bir gruba uyan beden, sadece başka bir şeyle birlikte satılan aksesuar. Hiçbiri tek başına bir prodüksiyon bütçesini haklı çıkaramaz ve her biri, müşterinin fotoğrafların yanıtlamadığı bir sorusu olduğu ve danışabileceği başka bir şeyin bulunmadığı bir ilandır.
Uzun kuyruğun kapsanıp kapsanmayacağını SKU başına maliyet belirler; zaten sahip olduğunuz görsellerden üretmek ise bu maliyeti, yavaş satan bir ürünün taşıyabileceği seviyeye indirir. Pratikte bunun etkisi, kararın “hangi ürün video hak ediyor” olmaktan çıkıp “listeyi ne kadar hızlı bitirebiliriz”e dönüşmesidir. İadelerin veya satın alma öncesi soruların yoğunlaştığı SKU’lardan başlayın; çünkü beden uyumu, ölçü/ölçek ya da kurulumun 30 saniyelik bir gösterimi en çok bu ilanlarda iş görür.
Her kanal, aynı SKU için farklı bir dosya ister
Aynı ceket; mağazanın kendi ürün sayfasında, pazar yeri detay ilanında, alışveriş akışında ve sosyal mağazada görünmek zorundadır ve bu yüzeylerin her birinin “ürün videosu” tanımı farklıdır: ne kadar sürebilir, kadrajın şekli nedir, açılış karesi müşterinin tıkladığı küçük görsel (thumbnail) olarak da kullanılır mı, altyazılar videoya gömülü mü yoksa ayrı dosya olarak mı verilir. Dördüne birden letterbox’lanmış tek bir ana kurgu; bir ilanın telefonda siyah bantlarla görünmesine ya da lansmanın yayına girmesi gereken günün öğleden sonrasında yüklemenin doğrulamadan geçememesine yol açar.
Her SKU tek bir ana videodan kırpılarak değil, üretilerek oluşturulduğu için parti her kanal için ayrı hazırlanabilir: aynı ürün, aynı onaylı metin; her hedefin beklediği süre ve formatta çıktı alınır, ilk kare de sabit görsel olarak kullanıldığında işe yarayacak şekilde kurgulanır. Bu kontrolü ortadan kaldırmaz; yerini değiştirir. En Boy Oranı, süre, dosya boyutu, altyazı yönetimi ve küçük görsel; ekibinizin her kanal için partiyi, her bir öğe bazında, geçen çeyrekte birinin not ettiği değil platformların bugün yayınladığı spesifikasyona göre doğruladığı kısa bir kontrol listesine dönüşür.
Kullanıcılar VisionStory’yi Seviyor
İçerik üreticileri ve pazarlamacıların yapay zeka video ihtiyaçları için neden VisionStory’ye güvendiğini keşfedin. Güçlü özelliklerden zahmetsiz kullanıcı deneyimine kadar, topluluğumuz VisionStory ile elde ettikleri sonuçlara hayran kalmaya devam ediyor.